Nog lang geen 50

“nog lang geen 50!”, roep ik al een aantal jaar, “maar nu komt het wel echt heel erg dichtbij. Soms zegt iemand nog jonge griet tegen me, maar ja, die is zelf op leeftijd. En heel soms zegt iemand: owe, al bijna 50 dacht dat je jonger was. Vandaag zei een vriendin tegen me, als je 50 wordt dan is dat echt heel erg. Dan ben je oud. Besef dat wel, je hoort tot de ouderen, afgeschrevenen”.

Daar had ik bijna een depressie te pakken. Totdat ik een twitter bericht voorbij zag komen van een andere vriendin die zei met 50 weer mooier – rijper de toekomst in, want 50 is het nieuwe 40.

Haha, lollige vriendinnen heb ik.  Wat ik ook word, welke leeftijd het ook is, volgens goed familiegebruik moet je alles vieren. Dus tijd voor een feestje, want ieder jaar is te vieren.  En zo ook dit jaar. Bubbels, biertjes, wijntjes, en fijne happen. Lekker aan de keukentafel, waar steeds meer vrienden zich omheen verschansten. Het was fijn en leuk. Ik besef dat al deze lieve mensen me dierbaar zijn, het fijn is ze te kennen en zo om me heen te hebben, om het leven te vieren en soms te treuren.

 

Masterclass

Studie in de buitenlucht

Een half jaar geleden heb ik mezelf een masterclass cadeau gegeven. Ik kwam er achter dat mijn laatste gevolgde training in 2009 was geweest. Hoogste tijd om weer eens te investeren in mezelf. Ik schreef me in aan de Erasmus. Betaalde een behoorlijk bedrag uit mijn eigen onderneming en startte.

Afgelopen donderdag luisterde ik naar het adembenemende verhaal van Lodewijk de Waal. Hij nam ons mee in de wonderen wereld van de renumeratie.  In een vlammend betoog vertelde hij over beloningen, salarissen, WNT. En naast de WNT al die andere normen die burgemeesters en gemeentesecretarissen anderen opleggen, want owee als het salaris boven die van hun uitstijgt.

Onze facilitator van deze tweedaagse had er een feestje van gemaakt. We zaten buiten in de schaduw van de parasol te luisteren naar de meest interessante sprekers. We hoorden de verhalen over Fugro, Eneco en een aantal familiebedrijven. En op de achtergrond zagen we een aantal wilde zwijnen scharrelen in de avondzon.

Met mijn werkgroep werken we in de zon onze casus verder uit. We kijken naar een beoogde fusie van twee stichtingen. Waar moet je rekening mee houden voordat je een vergaande samenwerking aan kan gaan? Waar gaan we op letten als het gaat om de governance van de andere stichting, het juridische fundament, de financiële situatie, het functioneren van de bestuurders en de toezichthouders, de cultuur, de wijze van communiceren.

Ik kijk alweer uit naar de volgende twee-daagse

 

40MM

Wandelen voor 150 kleinschalige projecten

Ik steek mijn hoofd om de hoek van de stal waar de lammetjes luidruchtig krijsen om aandacht van hun moeder. Ik kom bijna niet boven het geluid uit en roep naar mijn buurvrouw met de folder van de 40MM in mijn hand ” we gaan weer hoor!”. Mijn buurvrouw grijnst me tegemoet. “Dat meen je niet! Gaan we echt?”. “Tuurlijk gaan we! We stappen gewoon door hoor, zoals ieder jaar”.

Allebei beseffen we dat we snel moeten gaan trainen om goed voorbereid te zijn voor de 40.000 meter sponsorloop. Sinds 1974 een jaarlijks terugkerend evenement door het westfriese landschap langs Venhuizen, Schellinkhout, het Markermeer, Oosterleek en Hem. De opbrengst gaat naar kleinschalige projecten in ontwikkelingslanden. Ieder jaar worden deze projecten zorgvuldig geselecteerd.

Het is aan de wandelaars om onder hun vrienden, kennissen, collega’s en familie zoveel mogelijk sponsoren te vinden. Zodat de wandelaars bij iedere stap euro’s ophalen. Dat maakt het wandelen wat lichter. Want inmiddels spreek ik al 7 jaar uit ervaring. Na 25 kilometer wordt het zwaarder en bij 32 kilometer is het aftellen begonnen.

De dropjes, zuurtjes, appels en als klap op de vuurpijl de pannenkoeken houden ons op de been. De gezelligheid en het doel om weer bij te dragen met zo’n grote groep enthousiaste mensen zorgt dat we weer gaan. Sponsor ons weer en we wandelen voor onze goede doelen op zaterdag 12 mei.

https://www.40MM.nl